गजल

301

प्रशान्त डंगाेल टाेखा

निर्दोषी धर्ती त्याग्दैछन छातिमा छुरा रोपाएर
दोषी भाग्न खोज्दैछ छातीमा त्यातु खोपाएर

त्यो ध्रुत जुङ्गा मुछ्दैछन पिपल चौतारीमा
आज मतवालीलाई एक्लै कुटो जोताएर

आज स्वाद लिइ रहे चिर मुद्रामा सुतेर
उसले चाणक्य चटनिमा चिज चोपाएर

व्यापार अफ्नो कोल्तामा पारिहाले उसले
महंगो दशैं, तिहारको माहोल तताएर
महान काम गरेको समझिदैछ उसले
साझा डुङ्गा प्रशान्त महासागरमा दुबाएर

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here